Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΛΟΦΟΣ ΤΗΣ ΠΝΥΚΑΣ



Ανάμεσα στους σημαντικότερους αρχαίους λόφους της Αθήνας, βρισκεται και αυτος της Πνύκας. Ο λόφος της Πνύκας κατά την αρχαιότητα ήταν η περιοχή στην οποία συγκαλούνταν η Εκκλησία του Δήμου, δηλαδή η Συνέλευση των Αθηναίων στην αρχαία Αθήνα από τον 6ο αιώνα π.Χ. έως τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ.
 




Βρίσκεται έναντι και Δυτικά της Ακρόπολης , μεταξύ των ακραίων υψωμάτων, του λόφου των Νυμφών ( βόρεια) και λόφου Μουσών ή αλλιώς Φιλοπάππου ( νότια). 





Στο αρχαίο βήμα αυτού του ιερού χώρου αγόρευσαν σημαντικοί πολιτικοί, ρήτορες και στρατιωτικοί, μεταξύ των οποίων ήταν ο Θεμιστοκλής, ο Περικλής, ο Δημοσθένης, ο Αισχίνης, κ.ά..




 ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ









 Ο αρχαιολογικός χώρος της Πνύκας κατά την αρχαιότητα αποτελούσε έναν σπουδαίο ιερό χώρο που ήταν αφιερωμένος στον Δια ( πατέρα ανδρών τε θεών) που θεωρούνταν μέγας προστάτης του αθηναϊκού πολιτεύματος. Για τον σκοπό αυτό υπήρχε και ο μεγάλος "Βωμός του Αγοραίου Διος". Επίσης ο ίδιος χώρος ήταν αφιερωμένος στον Δία τον Ύψιστον με απόδοση χαρακτήρα Θεού θεραπευτή, όπως αποδεικνύουν και οι λαξευμένες κόγχες, καθώς και άλλα λαξεύματα στο φυσικό βράχο, και η αναφορά: "Ιερό Διός Υψίστου"




Στην Πνύκα βρίσκονται τα θεμέλια του Ηλιοσκόπιου του Μέτωνα. Το ηλιοσκόπιο ήταν τετραγωνικός πύργος (4 x 4 μέτρα) που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι αστρονόμοι για την παρατήρηση της θέσης του Ήλιου, της Σελήνης και των άλλων ουρανίων σωμάτων. Με αυτές τις παρατηρήσεις ο αστρονόμος Μέτων ανακάλυψε την περιοδικότητα των 19 ετών με την οποία επαναλαμβάνονται οι φάσεις της Σελήνης στο ίδιο σημείο του Ουρανού. Η Σελήνη έχει πολύπλοκη κίνηση ως αποτέλεσμα των δυνάμεων βαρύτητας που της ασκεί η Γη, ο Ήλιος. Ο Κάλλιππος, λίγο αργότερα, ανακάλυψε την περιοδικότητα των 76 ετών του Ηλίου της Γης και της Σελήνης που περιγράφει ακριβέστερα την κίνηση της Σελήνης στον ουρανό από την περιοδικότητα των 19 ετών. Το ημερολόγιο του Μέτωνος χρησιμοποιείται στον Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Είναι αυτό που χρησιμοποιούν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί για το Πάσχα και έχει ομοιότητες με το ημερολόγιο των Κινέζων. Η μια διαγώνιος του Ηλιοσκοπίου συμπίπτει με την κατεύθυνση βορρά-νότου και η άλλη με ανατολή-δύση. Η τελευταία διχοτομεί την Πνύκα, ώστε η ανατολή του Ηλίου να γίνεται κατά τις ισημερίες στη διχοτόμο της Πνύκας, που είναι και διαγώνιος του Ηλιοσκοπείου.


. Από το τέλος του 4ου αιώνα ο χώρος παρέμενε μόνο ιερός, αφού οι συνελεύσεις των Αθηναίων μεταφέρθηκαν στο Διονυσιακό θέατρο.




ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ΜΠΑΖΩΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΑΓΜΕΝΑ ΦΡΕΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΠΗΛΑΙΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ ΠΝΥΚΑΣ. ΕΝΩ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΓΝΩΣΤΟ ΤΟ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΧΡΗΣΗ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
ΕΙΚΑΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΙΣΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΝ ΩΣ ΟΜΒΡΟΔΕΚΤΕΣ,ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΚΡΗΝΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΦΟ.





























ΠΗΓΕΣ:
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BD%CF%8D%CE%BA%CE%B1